Cyfrowe zastosowania z wykorzystaniem systemu Locator – opis przypadku

Michael D. Scherer

WPROWADZENIE

Lekarze dentyści często stają przed trudnymi decyzjami dotyczącymi pacjentów z całkowitym bezzębiem lub z uzębieniem w złym stanie, którzy zgłaszają się z prośbą o leczenie. Rehabilitacja uzębienia z zastosowaniem uzupełnień ruchomych lub stałych opartych na implantach pozostaje fascynującą, ale wymagającą procedurą stomatologiczną. Choć uzupełnienia ruchome, takie jak protezy typu overdenture tradycyjne lub oparte implantach, są często stosowane ze względu na prostotę obsługi zarówno dla pacjenta, jak i lekarza, wielu pacjentów zgłasza chęć leczenia z wykorzystaniem uzupełnienia stałego.

Uzupełnienia protetyczne stałe na implantach wymagają zazwyczaj połączenia precyzyjnych technik chirurgicznych i protetycznych. Pozwala to na końcowe wykonanie protezy, która zaspokaja złożone cele estetyczne, funkcjonalne i pielęgnacyjne (1). Historycznie protezy stałe na implantach często były bardzo trudne do wykonania technicznie – wiele zależało od położenia i kąta implantów, ustawienia zębów, profilu wyłaniania oraz wzajemnych relacji zębów z tkankami miękkimi (1). Ponadto zależne od pacjenta wyniki leczenia, warunki zwarcia oraz liczba i rozmieszczenie implantów w łuku komplikują w znacznym stopniu planowanie rehabilitacji z wykorzystaniem uzupełnienia stałego (2).

Chociaż techniki stomatologii cyfrowej są wykorzystywane w przypadku pojedynczych uzupełnień i mostów o krótkiej rozpiętości opartych na implantach stomatologicznych, cyfrowe postępowanie w implantologii pełnołukowej jest znacznie bardziej złożone. Doniesienia i badania wykazały, że choć techniki cyfrowe są niezwykle obiecujące, wielu klinicystów wybiera tradycyjne metody analogowe w najbardziej wymagających przypadkach, aby zapewnić niezawodność i przewidywalność procedur klinicznych (3). Technologia cyfrowa szybko staje się integralnym elementem codziennej praktyki klinicznej i pozwala lekarzowi przyspieszyć leczenie. Celem niniejszego artykułu jest opisanie dwuwizytowego postępowania klinicznego z zastosowaniem skanowania wewnątrzustnego i technologii druku 3D w celu usprawnienia procedur klinicznych i laboratoryjnych podczas rehabilitacji pełnego łuku z wykorzystaniem implantów stomatologicznych i systemu Locator.

Piśmiennictwo:

1. Scherer MD. Presurgical implant-site assessment and restoratively driven digital planning. Dent Clin North Am. 2014 Jul;58(3):561-95.

2. Mericske-stern RD, Taylor TD, Belser U. Management of the edentulous patient. Clin Oral Implants Res. 2000;11 Suppl 1:108-25.

3. Wesemann C, Muallah J, Mah J, Bumann A. Accuracy and efficiency of full-arch digitalization and 3D printing: A comparison between desktop model scanners, an intraoral scanner, a CBCT model scan, and stereolithographic 3D printing. Quintessence Int. 2017;48(1):41-50.