Zastosowanie kompozytów w bezpośredniej odbudowie zębów przednich po urazie

Streszczenie

Opisano przypadek młodego pacjenta, który doznał urazu zębów przednich w wyniku wypadku komunikacyjnego. Uszkodzenia obejmowały rozległe złamania górnych siekaczy, wymagające rekonstrukcji w celu przywrócenia estetyki i funkcji. Wykonano minimalnie inwazyjne bezpośrednie odbudowy kompozytowe, wykonane zgodnie z zasadami anatomicznej techniki warstwowej, naśladując naturalne właściwości optyczne zębów. Wizyta kontrolna po kilku miesiącach potwierdziła estetyczną integrację odbudowy, przy minimalnej ingerencji w zdrowe tkanki.

Wstęp

Urazy zębów przednich u osób dorosłych związane są przeważnie z uprawianiem sportu lub wypadkami komunikacyjnymi. Zębami najczęściej dotkniętymi urazami są górne siekacze, co rodzi poważne problemy związane zarówno z estetyką jak i z funkcją narządu żucia.(1)

Skomplikowana optyka okolicy brzegów siecznych, bogactwo struktury powierzchni zębów oraz wysokie wymagania estetyczne pacjentów sprawiają, że planowanie i wykonywanie bezpośrednich rekonstrukcji w odcinku przednim wciąż stanowi duże wyzwanie w naszej codziennej praktyce.

Mimo tych trudności, odbudowa kompozytowa jest jedną z najczęściej stosowanych metod leczenia ubytków pourazowych w zębach przednich, głównie ze względu na swoją minimalną inwazyjność oraz możliwość łatwej ponownej interwencji w przypadku wystąpienia powikłań, ze strony miazgi.(2)

Opis zastanej sytuacji

Pacjent (25 l.) zgłosił się do gabinetu kilka godzin po urazie zębów przednich powstałym na skutek upadku na twarz w trakcie jazdy elektryczną hulajnogą. Pacjent zgłaszał ból w okolicy ust wynikający z urazów tkanek miękkich, a oraz znaczną tkliwość zębów 11 i 21.

Diagnostyka

W badaniu widoczne było złamanie zębów 11 i 21 w obrębie szkliwa i zębiny bez obnażenia miazgi oraz złamanie w obrębie szkliwa zębów 12 i 22 (ryc. 1 i 2).

Zęby 11 i 21 nie reagowały na zimno, były bolesne opukowo i przy dotyku, ale nie wykazywały zwiększonej ruchomości. Zęby 12 i 22 nie wykazały odchyleń od normy przy opukiwaniu, reakcji na zimno ani w zakresie ruchomości. Pacjent podawał brak kontaktów zgryzowych……..