Wielkość prehistorycznego megarekina oszacowana na podstawie zachowanych zębów

Wielkość prehistorycznego megarekina oszacowana na podstawie zachowanych zębów

Badania archeologiczne nad prehistorycznymi gadami i rybami opierają się, w większości, na zachowanych elementach szkieletu wymarłych gatunków. W przypadku rekina olbrzymiego Megalodona badania prowadzone były na podstawie zachowanych pozostałości zębów. Do tej pory naukowcy byli w stanie oszacować wielkość wymarłego przodka rekina żarłacza, ale nowe badanie, przeprowadzone przez Uniwersytet w Bristolu i Uniwersytet Swansea, ujawniło rozmiar reszty jego ciała, w tym płetw wielkości dorosłego człowieka.

Obecnie najbardziej przerażającym żyjącym rekinem jest, okrzyknięty złą sławą gwiazdor hollywoodzkich superprodukcji - żarłacz biały, którego długość ciała może przekraczać 6 metrów, a siła szczęk szacowana jest na dwie tony.  Jego skamieniały krewny, wielki rekin zębaty Megalodon, żył od 23 do około trzech milionów lat temu i był ponad dwukrotnie dłuższy od żarłacza białego, a siła jego szczęk dochodziła do 10 ton.  

Co ciekawe, pozostałości po Megalodonie to w większości ogromne trójkątne zęby tnące, większe niż ludzka ręka. Na podstawie tych skamieniałości Jack Cooper z Uniwersytetu w Bristolu oraz jego koledzy z Uniwersytetu Swansea zastosowali szereg metod matematycznych, aby określić rozmiar i proporcje tego potwora, dokonując ścisłych porównań z żyjącymi krewnymi Megalodona i jego fizjologicznymi podobieństwami do obecnych rekinów.

Ich odkrycia zostały opublikowane w czasopiśmie Scientific Reports. Jack Cooper powiedział: „To był mój wymarzony dla mnie projekt. Jednak badanie całego zwierzęcia było niezwykle trudne, biorąc pod uwagę, że tak naprawdę mamy możliwość analizowania tylko zachowanych zębów”.

Wyniki sugerują, że 16-metrowy Megalodon miał prawdopodobnie okrągłą głowę o długości 4,65 metra, płetwę grzbietową o wysokości około 1,62 metra i ogon o wysokości około 3,85 metra. Oznacza to, że dorosły człowiek mógłby stanąć na grzbiecie tego rekina i byłby mniej więcej tej samej wysokości, co jego płetwa grzbietowa. Rekonstrukcja rozmiarów ciała tego prehistorycznego rekina stanowi fundamentalny krok w kierunku lepszego zrozumienia fizjologii tego olbrzyma i wewnętrznych czynników, które mogły sprawić, że był on podatny na wyginięcie.

A wszystko to na podstawie kilku zachowanych zębów...

poprzedni artykuł