Dental Spaghetti 2010
Primo non nocere – czyli stomatologia minimalnie inwazyjna
Jak co roku, podczas targów stomatologicznych w Krakowie odbyła się konferencja Dental Spaghetti. Jej komitet organizacyjny – prof. dr hab. Jerzy Krupiński, dr n. med. Maciej Żarow i technik dentystyczny Kamila Siekierski – zaprosił tym razem zupełnie nowych mistrzów włoskiej stomatologii.
Patronat naukowy nad konferencją sprawowali dr hab. n. med. Lidia Postek-Stefańska, prof. dr hab. n. med. Stanisław Suliborski, dr Pál Gerlóczy i dr Marco Nicastro. Spotkanie odbyło się 6 marca 2010 roku w Collegium Maximum UJ w Krakowie.
Tematem przewodnim wszystkich wykładów była stomatologia odtwórcza minimalnie inwazyjna, której dobre zrozumienie i opanowanie pozwala na zachowanie „najlepszych implantów” na świecie, jakimi są własne zęby.
Jako pierwszy wystąpił prof. Elio Berutti z Turynu – kierownik Katedry Endodoncji Uniwersytetu w Turynie i aktywny członek Włoskiego, Europejskiego i Amerykańskiego Towarzystwa Endodoncji. Omawiał po kolei naczelne zasady współczesnej endodoncji, a także procedury pracy różnymi instrumentami rotacyjnymi oraz najnowszymi instrumentami ultradźwiękowymi w sekwencjach dobranych do trudności przypadku. Uwrażliwiał, że najważniejsza jest anatomia systemu kanałowego – trzeba zrozumieć, jak minimalnie inwazyjnie ją ukształtować i właściwie oczyszczać chemicznie. Pokazywał badania nad skutecznością leczenia kanałowego przeprowadzanego przez doświadczonego endodontę i początkującego lekarza, którzy pracowali tymi samymi instrumentami i według tych samych procedur. Co ciekawe, obaj mieli porównywalny wysoki odsetek powodzenia. Poza tym lekarz z mniejszym doświadczeniem popełniał znacznie mniej błędów podczas pracy instrumentami maszynowymi niż ręcznymi.
Kolejny wykład pt. „Jak wygląda łączenie adhezyjne po latach” wygłosił prof. Lorenzo Breschi, który jest aktywnie zaangażowany w badania nad materiałami stomatologicznymi, a szczególnie systemami adhezyjnymi. To temat z pozoru znany i powszechny, ale tak naprawdę niesamowicie trudny i kluczowy dla całej stomatologii adhezyjnej. W bardzo przystępny sposób profesor uporządkował procedury postępowania oraz wady i zalety wszystkich grup systemów adhezyjnych. Zrobił to tak, że lekarz, który nie do końca rozumie adhezję, mógł wynieść z tego wykładu wskazówki i wiedzę przydatne we własnej, codziennej praktyce. Jak wiemy, nie ma jednego, idealnego systemu wiążącego; w tej pracy trzeba umieć dobrać system do konkretnej sytuacji klinicznej. Profesor przedstawił też ciekawe badania nad zastosowaniem chlorheksydyny w celu przedłużenia żywotności systemu wiążącego.
Barwna postać europejskiej stomatologii odtwórczej – prof. Camillo D'Arcangelo – pokazał dokładnie (zarówno podczas konferencji, jak i dzień wcześniej – na praktycznym kursie przedkonferencyjnym z udziałem pacjenta) możliwości odbudowy zębów bocznych za pomocą onlay'ów. Szczególny nacisk kładł na przemyślane leczenie kompleksowe, a nie na leczenie pojedynczego zęba, zwłaszcza u pacjentów z parafunkcjami, gdzie najważniejsza jest okluzyjna stabilność i właściwa funkcja stawów skroniowo-żuchwowych. Na przykładzie różnych przypadków klinicznych omówił preparację, przygotowanie substratu do wiązania i osadzanie prac. Porównywał też materiały, które można użyć do odbudowy zębów bocznych i przypomniał, że patrząc z perspektywy estetyki kompozyt i porcelana nie różnią się niczym od siebie, ale z punktu widzenia funkcji są to dwa skrajnie odmienne materiały.
Kto ze słuchaczy dotrwał do końca, otrzymał nagrodę w postaci niesamowicie barwnego i artystycznego wykładu doktora Vincenzo Lamoregese „Przezierność a pochłanianie światła w wypełnieniach kompozytowych”. Doktor przedstawił na filmach wiele skomplikowanych przypadków bezpośrednich odbudów zębów przednich. Podczas ich omawiania sprawiał wrażenie, jakby za każdym razem tworzył wspaniałe dzieło sztuki. Omawiał, jak dobrać kompozyt, jak pracować nad kształtem zęba, mikrogeografią jego powierzchni i szczegółami kolorystycznymi. Przez cały czas wykładu prowadził dyskusję ze zgromadzonymi lekarzami, tak że zaangażował ich do współudziału w tworzonej w danej chwili na filmie odbudowie zęba. Namawiał, aby próbowali bawić się kompozytem i jego możliwościami, by nie bali się używać różnych kolorów, szczególnie do charakteryzacji, ponieważ później zawsze można skorygować odbudowę, a doświadczenie, które w ten sposób zdobędą, zaprocentuje pięknymi, naturalnymi wypełnieniami i otworzy im oczy na wspaniały materiał będący w zasięgu ich ręki.
Wykłady zakończyły się dyskusją, podczas której lekarze przyznawali, że są pod wrażeniem tego, co można osiągnąć dzięki zaprezentowanym technikom minimalnie inwazyjnym. Stwierdzili, że będą starali się myśleć i pracować zgodnie z hasłem „Primo non nocere”.
Na zakończenie spotkania rozlosowano wśród słuchaczy kilka nagród – m.in. udział w kursie „Zaawansowane bezpośrednie techniki stomatologii odtwórczej”, prowadzonym przez doktora Waltera Devoto w centrum kursowym Dentist w Krakowie.
W dniu poprzedzającym konferencję prof. D’arcangelo wykonał – podczas pokazu praktycznego z udziałem pacjenta – preparację oraz osadzenie onlay’a kompozytowego. Przeprowadzenie tej prezentacji było, jak co roku, możliwe dzięki ekipie serwisowej firmy Kavo, która wspaniale przeniosła gabinet stomatologiczny do pomieszczeń Audytorium Maximum.
Po raz kolejny mieliśmy szansę uczestniczyć we wspaniałej konferencji naukowej o najwyższym światowym poziomie, posłuchać o kierunku rozwoju współczesnej stomatologii odtwórczej i podziwiać popartą badaniami naukowymi piękną pracę lekarzy praktyków.
Za rok okrągła – dziesiąta rocznica Dental Spaghetti. Jej organizatorzy na pewno zadbają o to, aby była to konferencja wyjątkowa!
Do zobaczenia!
Lek. dent. Małgorzata Klara
